Therapie

Binnen haar werk richt José zich vooral op de mensen die zich niet veilig hebben kunnen hechten in hun jeugd. Door vormen van (affectieve en pedagogische) verwaarlozing, vanwege ouders die emotioneel niet bereikbaar waren, of door (seksueel en narcistisch) misbruik en huiselijk geweld. Wanneer je met deze onzichtbare rugzak in therapie gaat dan is een basis van vertrouwen en veiligheid essentieel. De ruime praktijkruimte in een huiselijke sfeer helpt je om je op je gemak te voelen, wat de therapie ten goede komt. Hier spreek je eens per 14 dagen af, om de voorgang in de therapie te houden.

Haar jarenlange ervaring heeft geleerd dat kortere intensieve sessies van drie kwartier, goed werkt om tot de gewenste verandering, verbetering en verwerking te komen. Vaak is er naast de verwerking ook tijd nodig om tot een vorm van acceptatie en rouwverwerking te komen. Dat je nooit werkelijk kind hebt kunnen zijn of nooit een beschermende ouder hebt gehad waar jij je veilig bij voelde. Wanneer je als kind opgroeit in een onveilige thuissituatie, dan is je gedrag een overlevingsstrategie geworden. Waar dit je als kind helpt, daar hindert het je als volwassene. Het gedrag past niet meer bij je, als schoenen waar je uitgegroeid bent. Vandaar dat traumagerichte therapie en gedragsverandering 'hand in hand' gaan.