banner

het bevuilde nest

In ‘Het bevuilde nest’ belicht José Al de specifieke sfeer van het opgroeiende kind in een gezin waarin beide ouders onveilig zijn voor het kind, het huis is geen thuis. Met als gevolg een gedesorganiseerde binding door vroegkinderlijk- en transgenerationeel trauma. Binnen haar werk in de psychotraumahulpverlening is er een onderbelichte groep slachtoffers naar voren gekomen die zij in dit boek centraal stelt. Het zijn mensen met vaak onzichtbare breuken die ze vanaf hun vroege kindertijd met zich meedragen, omdat ze geen veiligheid ervaren hebben binnen het eigen gezin.

Of je nu lotgenoot bent, persoonlijk of beroepsmatig betrokken of gewoon geïnteresseerd, dit boek zal niemand onberoerd laten. Het personage Astrid deelt aangrijpend eerlijk haar herinneringen, ervaringen en strijd. De toelichting, theoretische onderbouwing en onderzoeksresultaten - onder 500 zorgprofessionals en onder 200 van haar cliënten - schetsen daarnaast onverbloemd een haarscherp beeld van de wereld van slachtoffers, getuigen èn plegers en de levenslange gevolgen van een onveilige binding door alle vormen en kleuren van kindermishandeling. Of dit nu passieve of actieve vormen van misbruik, verwaarlozing en huiselijk geweld zijn.

In het boek is ook haar dichtbundel opgenomen, als eerbetoon aan alle mensen die hun hart en ziel geopend hebben om met José de traumatherapie aan te gaan en deel te nemen aan het onderzoek.
Het is een full colour boek met een harde kaft van 224 pagina's en bestaat uit drie gedeeltes die los van elkaar te lezen zijn. Een mooi gebalanceerde inhoud van het waargebeurde levensverhaal van het personage Astrid, uitvoerige psycho-educatie en de twee onderzoeksresultaten - van tweehonderd cliënten en van vijfhonderd zorgprofessionals - waardoor een helder beeld verkregen wordt wat het kan betekenen om als kind bij beide ouders onveilig te zijn.

Maar wellicht belangrijker nog, reikt José met dit boek de hand naar lotgenoten om, als Astrid, de moed te vinden om te kiezen voor leven in plaats van overleven. Ze maakt haar lezers opmerkzaam op de signalen van onveilig opgroeien in een sfeer van chronische stress, door de kenmerken van de subtiele en stille alarmen helder te markeren en duiden. Zodat kinderen in onveiligheid tijdig gehoord, gezien en erkend worden.

Moge dit boek inzichten geven, hoop bieden en levens veranderen.